Kredyt a leasing

Różnicę między kredytem a leasingiem najłatwiej wyjaśnić na przykładzie kupna samochodu. Biorąc kredyt samochodowy, kupujemy samochód, który po spłaceniu należności bankowi, jest naszą własnością. W przypadku leasingu sprawa ma się inaczej. Płacimy leasingodawcy za prawo do korzystania z dobra przeznaczonego przez niego. Umowę zawiera się na określony czas, po którego zakończeniu, musimy zwrócić, np. samochód (czasem można oczywiście go kupić). Wiele osób ma opory, musząc płacić za coś, co nie jest ich własnością.

Leasing odróżnia od kredytu to, że procedury są mniej zawikłane, a załatwianie formalności szybsze. Kredytodawca sprawdza naszą zdolność kredytową i na tej podstawie akceptuje (lub nie) wniosek o przyznanie kredytu. Niechętnie akceptują umowy o dzieło lub zlecenia. Leasingodawcy są w tej kwestii bardziej tolerancyjni, a na domiar tego, w ramach formalności wymagają jedynie dwóch dokumentów tożsamości oraz zaświadczenia o dochodach. Zaświadczenie od pracodawcy nie zawsze jest nawet konieczne. Odstępstwem jest sytuacja, kiedy nasz wkład własny wyniesie około 20-30% wartości dobra materialnego.

W przypadku leasingu konsumenckiego dotyczącego samochodu, istnieją jeszcze pewne zalety ułatwiające życie przyszłym użytkownikom auta. Mianowicie, to nie my musimy dbać o rejestrację auta i jego ubezpieczenie, więc gdy umowa zaczyna obowiązywać, można swobodnie poruszać się nowym nabytkiem. Oczywiście, przedmiotem leasingu może być także nieruchomość i inne środki trwałe podlegające amortyzacji. Ale jako że to dobro nie jest własnością leasingobiorcy, nie trzeba od niego odprowadzać podatku. Leasing różni od kredytu także to, że dane dobro przynosi zysk szybciej w przypadku leasingu. A wreszcie – gdy zaczynają się problemy finansowe, łatwiej oddać przedmiot leasingu niż spłacać wciąż wysokie raty kredytu.